43. 2018

Het nieuwe jaar is inmiddels in volle gang. De jeugdclub komt weer bij elkaar om nog de laatste lessen van vorig jaar af te maken. Heerlijk om hen te zien, ze komen zo trouw elke week. De eerste keer na de vakantie had ik nog getwijfeld of ik het wel duidelijk genoeg had aangekondigd dat we weer zouden beginnen. Ik had het maar aan 2 kinderen laten weten. Maar de eerste keer werd maar liefst door 45 kinderen bijgewoond. Allemaal tieners, en een klein zusje van een jaar of 2 met grote ogen die door haar zus meegenomen was, omdat ze op haar moest passen. Een groter kind wat zorgt voor een kleiner kind…

De kidsclub met de kleintjes is ook weer begonnen. Zodra ik daar uit mijn auto stap, staat er meteen eén kind in afwachting van mijn stoel, nog eén om de CD-speler te dragen en nog eén om de platen met het verhaal te dragen (soms wordt er zelfs een beetje getrokken en geduwd over wie nu aan de beurt is om iets te dragen). Dan lopen we in optocht naar het afdak, waar het kindje met de stoel worstelt om hem open te klappen en ik daar een handje moet helpen. Dan zetten we de CD speler daarop en zingen we de eerste liedjes. Een tijdje terug was er regen en onweer op komst, dus moest ik mijn verhaal een beetje inkorten om op tijd klaar te zijn. Maar ik was nog steeds net iets te laat, want de wind begon al keihard te waaien. De kinderen zaten samengepakt voor mij op een mat gemaakt van maizemealzakken. Kleine kindjes, met nog kleinere kindjes op schoot. Toen de wind echt hard te keer ging en we gezandstraald werden, hielden de kleine kindjes hun handen voor de ogen van de nog kleinere kindjes. Zo aandoenlijk om te zien. Een groter kind wat zorgt voor een kleiner kind…

Het groepje met de straatkinderen is ook weer van start. Heerlijk om hen weer te zien en te zien dat de relatie die we inmiddels hebben opgebouwd niet verloren is gegaan tijdens de vakantie. Bij de eerste keer was er een niet aanwezig, en we hoorden van de anderen dat zijn opa begin januari “gegaan het,” overleden is (hij woont bij zijn opa en oma). Zijn opa was al langere tijd ziek. De volgende keer kwam hij weer niet, maar toen zeiden de anderen dat hij bij het witte huis (beter gezegd: vuil grijze “huis” zonder dak en ramen) is. We zijn hem toen gaan halen. Op zijn wang een schaafwond, want hij was gevallen. Hij wilde wel meekomen, maar hij moest oppassen op zijn vijfjarige broertje. Daarom hebben we zijn broertje ook mee laten komen en hij is nu een trouw nieuw lid van ons groepje, totdat we hem naar een kleuterschool kunnen laten gaan. Weer: een groter kind, wat zorgt voor een kleiner kind…

Overig
Twee weken geleden waren de kleuteronderwijzers van Bushmanland weer in Grootfontein voor hun drie-jaarlijkse training. Omdat er een mevrouw uit Zuid-Afrika speciaal hiervoor naar Namibie is gekomen, hoef ik niet meer de gehele training zelf te doen. En omdat hij nu verschoven was naar januari, kon ik ook niet de hele training aanwezig zijn. Maar de dagdelen dat ik er was en training gegeven heb, waren toch lekker. En altijd goed om de bekende gezichten weer te zien.

Vorig jaar ben ik met Willanie begonnen om in het meisjes kosthuis van de middelbare school in Grootfontein elke woensdagmiddag bijbelstudie aan te bieden. Daar zijn we dit jaar ook weer mee verder gegaan. Het is weer heel iets anders dan mijn andere activiteiten, omdat deze meisjes al weer wat groter zijn en ze zijn meer kritisch op wat je zegt en over wat ze zelf in de bijbel lezen. Is leuk om te doen en met hun het gesprek aan te gaan over God en geloven. We hebben een groep van 30-40 meisjes en proberen hard om hun namen te onthouden. Daarom hebben we de eerste keer na de vakantie een namenspel gedaan, waarin je een dier/actie met de eerste letter van je naam moest uitbeelden, bijvoorbeeld: laughing Lisette, walking Willanie, coughing Claudia, cat Charlotte, jumping Judith, etc. En dan elke keer, zoals in ik-ga-op-reis-en-neem-mee, het hele kringetje weer langs gaan en uitbeelden voor je je eigen naam moet zeggen. Wanneer Willanie en ik nu over een bepaald meisje met elkaar praten, dan zeggen we bijvoorbeeld “ah je bedoelt eating Esther!” dan weten we meteen weer wie het was 🙂 handig dus.

Tot slot heb ik ook al weer botten afgeleverd (weer of geen weer, want het is regenseizoen), zijn de soepkeukens weer begonnen en hebben de kleuterscholen hun werkboeken en materialen weer ontvangen en is de eerste meeting met hen ook weer achter de rug.

Kortom: 2018 is van start!

Nog wat foto’s:

20180115_151121

Eerste youthclub van 2018, blij met hun schoolspullen

20180125_120237

Straatkinderen werken samen aan een schilderij

20180118_082642

De kleuterscholen zijn weer begonnen

20180130_074151

Training kleuteronderwijzers Bushmanland, waarschijnlijk net na een pauze wachten tot de afwassers ook klaar zijn 🙂

 

Liefs uit Namibië!

Advertenties

Een gedachte over “43. 2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s