42. Kerst

Vorige week was ik samen met Michael*, een van de straatkinderen waar we mee werken, op zoek naar zijn moeder. Hij had gezegd dat ze ziek was, niks at en thuis op bed lag. Dus toen bood ik aan om haar naar het ziekenhuis te brengen, nadat ik de botten zou gehaald hebben die middag. Hij verduidelijkte me waar hun huis was en die middag reed ik er heen. Eerst verkeerd gereden uiteraard, maar niet veel later zag ik Michael staan. Het erf zag er redelijk opgeruimd uit. Er stond een bord bij het hek waarop staat dat er iemand in het erf doodskisten maakt, dus het lijkt of er inkomsten zijn nu en dan. Toen ik uitstapte om voor hun de botten te geven, liet Michael me weten dat zijn moeder er niet was. Ze was toch op pad gegaan. We vroegen aan de andere mensen op het erf of zij misschien wisten waar zijn moeder was. Er werden verschillende opties gegeven, dus samen met Michael ben ik naar zijn moeder op zoek gegaan. Hij gaf de richting aan: “kom ons gaan hier links,” “daar voor regs,” en zo manouvreerden we ons een weg door Blikkiesdorp. Elke keer als hij mij ergens liet stoppen, was het bij een bar. Dronken mensen vroegen mij om geld, Michael vroeg hen of zijn moeder daar was…
Uiteindelijk kwamen we bij het huis van zijn zus en vonden we daar zijn moeder. Ze zei dat ze zich goed voelde en wilde niet naar het ziekenhuis. Met haar maag was niks fout. Michael leek bezorgd, dus probeerden we het nog een keer, maar moeder weigerde. Misschien morgenochtend, dan konden we weer proberen, zei ze…
Ik bracht Michael terug naar zijn huis. Hij zei tegen me dat hij gaat proberen om zijn moeder niet meer te laten drinken. Het maakt haar ziek. En zelf wil hij ook niet meer drinken.
Voor ons kersttoneelstuk hadden we met de straatjongens een kribbe gemaakt. Michael had laten zien dat hij al kon zagen. Toen ik hem daaraan herinnerde en zei dat hij dit zeker van die persoon die doodskisten maakt had geleerd, glunderde hij trots.
Michael kan niet lezen of schrijven, is nooit naar school gegaan. Hij heeft moeite om een potlood vast te houden. Moeite om aan tijdsafspraken te houden. Maar hij heeft een zacht karakter. Hij is fysiek erg sterk en heeft een zorgzame kant. Liefde voor zijn moeder, die veel drinkt en waarschijnlijk ook gedronken heeft toen ze van hem in verwachting was. Hoewel zijn vrienden hem soms plagen, is hij toch degene die helpt. Die helpt als we de stapel stoelen niet van elkaar krijgen. Die helpt om drinken in te schenken. Die voor ons een steen zoekt om op te zitten als we ergens buiten zijn. Ik heb hem aangemoedigd om voor zijn moeder te bidden. Dat Jezus haar zal vrij maken van haar verslaving. En ik bid dat Hij ook Michael zal helpen om de juiste keuzes te maken in zijn leven. Een leven met grote uitdagingen…
Petrus*. Johannes. Johannes Petrus. Het is altijd wat met namen hier. Net als je denkt dat je iemands naam kent, hoor je iemand anders weer een andere naam tegen die persoon zeggen. Zo ook met Petrus. Ten minste, ik dacht dat hij Petrus heette, maar later bleek dat hij Johannes heet. Johannes Petrus is het. Maar Johannes is zijn voornaam. Johannes is bij onze jeugdclub. En we hadden een kersttoneelstuk ingestudeerd. Johannes was een van de koeien. Hij is een bijzondere jongen, die niet zo makkelijk communiceert. Hij ontwijkt, lacht alles weg, en zal niet snel iets zeggen. Maar hij was koe. Hij had zijn eigen masker gebracht en deed echt goed zijn best om een goeie koe te zijn. Eentje die er niet alleen staat, maar die ook wat beweegt en loeit 🙂 De laatste keer jeugdclub voor onze uitvoering had ik voor alle kinderen een toegangskaartje gegeven. En voor iedereen nog twee in een andere kleur, die mochten ze aan mensen geven die ze wilden uitnodigen. Een gejuich steeg op. Ik hoopte op veel ouders, zodat we hen ook konden ontmoeten.
Die week ging ik botten brengen bij een erf waar een paar van “mijn” kinderen dichtbij wonen. Een vrouw die ook botten kwam halen was dronken. Niet een beetje, maar erg. Het was 14.30u. Ze bleef maar raar gedrag vertonen. Ik kende haar gezicht wel, maar toen zei Lani: it’s Petrus’ mom. (ja nou toch weer Petrus..) En dat raakte me zo… Het leven van kinderen is hier zo anders dan ik gewend ben. Ik ben zo gezegend om opgegroeid te zijn in een huis waar mijn ouders mij ondersteunden. Waar, als ik kaartjes zou krijgen voor onze kerstfeestopvoering, ik niet zou hoeven te twijfelen of ik mijn moeder kon vragen om te komen…
Petrus, Johannes, heeft geschitterd in zijn rol. Hij heeft genoten. Zijn moeder? Ik heb haar niet gezien…
Zomaar twee verhalen van tieners waar we mee werken. Tieners die opgroeien in moeilijke omstandigheden. Het kerstverhaal mag hen hoop geven, want Jezus kwam niet naar de wereld om ver van hun te zijn. Een stukje uit ons toneelstuk ging zo:
“He could have chosen anywhere to be his home. He could have built a palace for himself that would be far more beautiful than any palace ever built. But he didn’t. God chose to send his Son to be born among the forgotten, the overlooked and the poorest. This is the story of how God came to live with us.”
Jezus kwam, juist ook voor deze kinderen. En dat geeft hoop. Dat geeft mij hoop.

20171109_120250.jpg

De kribbe wordt gemaakt. Echt teamwork!

 

IMG-20171113-WA0004

Ze hebben het zo goed gedaan!

 

018

 

 

021

Een deel van ons koor.

 

026
Ik wens iedereen een gezegende kerst!

 

Veel liefs.
*niet hun echte namen.

Advertenties

3 gedachtes over “42. Kerst

  1. Wat een ontroerende verhalen om te lezen. Heel veel succes met je werkzaamheden zo ver weg van huis. En wat een creativiteit. Toppers zijn jullie. Al duurt het nog even ook voor jou en allen die je lief zijn gezegende kerstdagen

  2. Zo, indrukwekkend om te lezen. Je ‘weet’ van deze verhalen, maar wat heftig om het van dichtbij mee te maken. Wat fijn dat ze bij de Kids en Youth club terecht kunnen en een hoopvolle boodschap krijgen te horen van jullie! Ga zo door! Ik bid mee.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s