0

20. kidsclub

Ik heb al eerder over de kidsclub op dinsdag geschreven, maar altijd kort en bondig. Deze keer wil ik er iets uitgebreider op ingaan, omdat het voor mij een belangrijk moment in de week is.
Iedere dinsdagmiddag gaan we met Philadelphia naar Blikkiesdorp om daar op het erf van de Bushmans het evangelie te vertellen. Het is begonnen met alleen de Bushman kinderen, maar al gauw kwamen er ook andere kinderen bij. De groep werd groter en groter. Uiteindelijk was de groep te groot geworden, dus is hij gesplitst in een groep voor jonge kinderen en een voor de oudere kinderen (vanaf ongeveer 8 jaar). Jong betekent jonger dan 8 jaar, wat inhoudt dat er ook kinderen bij zitten die nog maar net kunnen lopen, of die in een draagdoek op de rug van hun net-iets-grotere zusje meekomen. En die jonge groep is ‘mijn’ groep. Een heerlijke, tikje chaotische, groep kleine kindjes (aantal wisselend van 40 tot meer dan 70) die op elkaar gepropt onder een boom, tussen de huisjes, in het zand zitten. Sommigen aandachtig luisterend, anderen met hun rug naar mij toegekeerd spelend met een ander kind, en pas zaten twee kleine hummeltjes zelfs te slapen op de schoot van hun broertje/zusje (ik heb het maar niet persoonlijk opgevat…).

IMG_3545

De grote kinderen

IMG_3546

De kleine kinderen

Als we er aan komen rijden is er meestal al een bescheiden menigte kinderen aanwezig die op ons wacht en vrolijk roepend naar de auto rent, het hek voor ons open maakt en helpt om onze spullen uit te laden en klaar te zetten. En zodra andere kinderen dit geroep horen, komen ze ook uit hun huisjes aangehold. Het is voor mij altijd een beetje een overweldigend moment, waarin ik mij vertwijfeld afvraag of ik dit wel kan, met zoveel kinderen… Maar meteen daarna besef ik mij dat het juist een zegen is dat er zoveel kinderen zijn. Dat het God is die ze stuurt, of ze nou met zand spelen, zitten te slapen of werkelijk luisteren. God wil dat ze daar zijn voor een reden die ik misschien vaak niet eens weet. En al wat ik moet doen is open staan voor wat God door mij wil doen.

04-03-2014 064

Ik werk met materiaal van Child Evangelism Fellowship. Hiervan zijn boeken beschikbaar die speciaal gericht zijn op kleine kinderen. Dit betekent dat er grote platen zijn om te laten zien, dat we veel liedjes zingen (uitdaging met mijn stem…) met allerlei gebaren, en dat we zelfs rek- en strekoefeningen tussendoor doen. Dit alles helpt goed om de aandacht van de kinderen erbij te houden. Ik heb daarnaast over het algemeen hulp van Lani en/of James die mij helpen met betrekking tot de vertaling. De kleinste kinderen kunnen namelijk nog geen Engels. Lani vertaalt het vaak in haar eigen taal, maar ook nog in de taal van andere bevolkingsgroepen die aanwezig zijn. Zo kunnen ze allemaal begrijpen wat gezegd wordt. We zijn bezig met het onderwerp ‘het leven van Jezus’ en de afgelopen weken gingen over wonderen die Hij heeft gedaan. Zo hebben we met een volleybalnet de wonderbaarlijke visvangst nagespeeld; hebben we met onze ogen dicht een klein beetje kunnen ervaren wat het is om blind te zijn; en hebben we door middel van geluiden een storm op het meer nagebootst. Aan het eind van het bijbelverhaal stel ik dan altijd nog wat vragen om te checken of ze het begrepen hebben. Een klein jongetje heeft het al helemaal door en roept als antwoord op elke vraag altijd heel hard “Jezus!”
De laatste tijd vraag ik aan het eind ook of er kinderen zijn die willen bidden en dit willen ze! Ik kies er dan twee uit die, plotseling verlegen, voor de groep komen staan en dan hardop een gebed uitspreken. De eerste doet dan meestal het Onze Vader (heel knap helemaal uit het hoofd) en de tweede vraag ik dan om iets anders te doen. Dan krijg je gebeden als: Thank you for my father, thank you for my teacher, amen. Super lief! En heldhaftig uiteraard dat ze het voor de groep willen doen!

04-03-2014 054

En zo is het iedere week weer een bijzonder moment, om daar zo met die kleine kinderen bezig te zijn. Om God aan het werk te zien, dwars door de chaos heen. Dankbaar werk.

Tot slot
Uiteraard gaan al mijn werkzaamheden waar ik eerder over geschreven heb ook gewoon door. Ik ben lekker aan de gang met alles, maar merk tegelijkertijd dat bepaalde werkzaamheden minder tijd beginnen te kosten en ik dus langzamerhand nieuwe dingen kan gaan oppakken. Ik ben benieuwd en zie uit naar wat God op mijn pad gaat brengen!

Verder ben ik afgelopen weekend nog mee geweest op een kinderkamp van de NG-kerk hier in Grootfontein. Het was heerlijk! Boeresport gedaan, nachtwandeling, bijbelstudie bij zonsopkomst, bonte avond, korte nachten, lekker gekletst met de kinderen over van alles en nog wat, veel gelachen en uiteraard:

10246665_931412623539513_5458515457071214092_n

Veel liefs uit een warm Namibië!